Leven in deze tijd

Wat een uitdaging voor ons allemaal. Met compassie en verwondering kijk ik om me heen. Soms met minder mooie emoties, maar dat heeft dan vooral met mijzelf te maken :-). Die zijn een teken voor mij om naar binnen te keren. En dat is de uitnodiging die in deze tijd voor iedereen klaarligt. Geen uitnodiging voor een festival of verjaardagsfeest, maar voor de wondere wereld in jezelf.

Patronen

Als je dan naar binnen kijkt, zie je wellicht je patronen. Ze liggen kriskras door elkaar. Wat hebben ze er toch mee gedaan? Had je ze allemaal zo zorgvuldig opgebouwd, verweven met elkaar ook nog, en dan… In één veeg zijn ze onderuit gehaald! Vrijdagmiddagborrel: weg. BSO: weg. Sportavond: weg. Zelfs boodschappen doen is niet meer hetzelfde. Dit omvallen van patronen zal voor vrijwel iedereen een uitdaging zijn. Dat heeft ermee te maken dat de meeste mensen hun overlevingsdeel, hun ego, aan het roer laten staan.

Overleven met je ego

Begrijp me niet verkeerd: ego gaat over het deel in jezelf dat jouw voortbestaan wil beschermen; een heel primitief deel. Biologisch gezien zou je het het reptielenbrein kunnen noemen (het overlevingsdeel in je hersenen- ik heb er al eerder over verteld). Dus het hoeft niet te betekenen dat je een narcist bent of zo. Het betekent wel dat dingen als patronen belangrijk zijn. Want die bieden voorspelbaarheid en dat vindt het ego veilig (zelfs als die voorspelbaarheid schade oplevert, bijvoorbeeld bij huiselijk geweld). En als ons ego ons het sein geeft dat we veilig zijn, ervaren we vaak rust. Eén van het verdovende soort.

Molenpaard

Het is heel fijn dat het ego zo met ons meedenkt. Maar het kan er ook voor zorgen dat we ons leven lang als een molenpaard in dezelfde cirkel lopen. Rustend in een (schijn-)gevoel van comfort, maar onbewust van wat er buiten die cirkel gebeurt. De huidige situatie dwingt je uit die cirkel te komen. Het heeft een groot rotsblok in jouw cirkel geworpen en daar moet je nu iets mee. Je kunt blijven staan, linksom, rechtsomkeert… Er is zoveel mogelijk. Wat kies jij?

Leven buiten de cirkel

Nieuwe situaties, buiten die cirkel, roepen doorgaans allerlei onaangename emoties op. Angst, woede, verlangen… Het ego dat koste wat kost terug wil naar zijn cirkel. En laten we eerlijk zijn: deze situatie breng ook pittige uitdagingen met zich mee. Thuisonderwijs in combinatie met thuiswerken, opeens zonder werk zitten, 24/7 bij elkaar opgesloten zijn… Bovendien moet je nu opeens over van alles nadenken wat eerst op de automatische piloot ging. Logisch dat je dan liever terug wilt naar je bekende cirkel!

Andere raadgevers

Het probleem met de huidige situatie is alleen dat je niet terug kùnt. Dus rest alleen nog hoe je met deze situatie omgaat. Naast je ego vind je gelukkig nog meer in je binnenwereld. Namelijk: je gezonde verstand, je lijf en je intuïtie. Allemaal andere raadgevers. Neem je intuïtie, je onderbuikgevoel: waar verlang jij naar? Wat maakt je gelukkig? Heb je het gevoel dat een bepaalde stap goed voor je zou zijn? En je gezonde verstand: hoe geef je deze verlangens vorm? Waar wil je rekening mee houden? Bijvoorbeeld inkomsten en een huishouden. Tot slot geeft je lichaam op elk moment aan hoe het met je is. Die kan je dus veel leren over hoe jij situaties ervaart en wat je op dat moment nodig hebt. Spanning op je borst als je moet beginnen met je thuiswerk? Een spontane zucht als je met je kop thee aan tafel zit? Wat zegt dit over jou?

Leren onderscheiden

In al die signalen zal het ego, het overlevingsdeel, je willen blijven sturen. Je lijf zegt bijvoorbeeld: ‘oef, ik ben zo gespannen, geef me een beetje yoga!’ Maar je ego zegt: ‘nee! Dan voelen we die spanning eerst nog méér! Dat is lijden en dat wil ik niet!’ Of je intuïtie zegt je om een carrièreswitch te maken en je ego roept: ‘komt niks van in! Ik weet nog helemaal niet hoe dat gaat, dus ik kan niet bepalen of dat veilig genoeg is!’ Aan jou de nobele taak om het onderscheid te leren maken. Welk deel van jou communiceert nu met jou? En: kies jij ervoor om ernaar te luisteren, of niet? Zo niet, dan hoeft dat niet in boosheid, of weerstand. Je kunt gewoon zeggen: ‘dankjewel voor de boodschap. Maar ik kies iets anders.’ En daarmee ben jìj, door de uitnodiging naar binnen te accepteren, uiteindelijk degene die aan het roer van jouw leven staat.

Ik hoop dat deze informatie je ondersteunt in deze bijzondere fase. Heb je behoefte aan meer ondersteuning? Of heb je het gevoel dat jouw kind hier baat bij zal hebben? Bel of mail mij dan gerust.
Op mijn YouTube-kanaal vind je tevens onder andere geleide meditaties, die je overlevingsdeel tot rust brengen (ik ben hier net mee begonnen 🙂 ).

De Feestdagen

Als ik ’s avonds met mijn hond door het dorp wandel, zie ik nu overal lichtjes in de duisternis. Stervormig, in slingers aan elkaar… Mensen die hun woonplek feestelijk aangekleed hebben. In deze tijd vieren we de geboorte van een man die verbinding maakte tussen mensen. Arm of rijk, van welke groepering ook, zijn oproep was die tot naastenliefde. We vieren dit bijvoorbeeld middels versiering, maaltijden, samenzijn, en/of cadeaus.

Zin in een feestje?

Juist die nadruk op gezelligheid en feestelijkheid kan sommigen echter negatief stemmen. Want wat als je geen contact meer hebt met je naasten? Of dat degene die het dichtstbij je stond is overleden? Het is alsof het gapende gat dat er al was nu opeens (met een sliert kerstverlichting) in de spotlights staat. Of als je door ziekte, je voorkeuren, of andere redenen, je geen feest kunt of wilt vieren. (Bijvoorbeeld door, ik noem maar wat, beperkende overheidsmaatregelen.) In je dagelijkse doen en laten heb je een weg gevonden zonder deze naasten, of zonder die drukte. Je hebt patronen ontwikkeld waardoor je leven op een andere manier vorm kreeg.

Doorbroken routine

De “feestdagen” echter, zijn uitzonderlijk. Ze komen alleen in deze tijd van het jaar voorbij en behoren dus niet tot die dagelijkse gang van zaken. Dat hebben we in dit tijdperk vooral te danken aan de commercie. Deze verhaalt in geuren en kleuren over hoe je het gezellig moet hebben- mèt veel mensen en veel materie. Als je daarin niet mee kunt of wilt gaan, ben je volgens dit commerciële plaatje minder geslaagd dan de rest van de maatschappij.

Christmas is all around

Er is geen ontkomen aan: kerstspecials op tv, kerstmuziek, versierde winkels…. Je kunt niet, als je dat zou willen, doen alsof het er nièt is. En toch is het er ook vaak niet. Wat steeds zo opvallend aanwezig is, is namelijk slechts een plaatje- niet de realiteit! Net zoals via beeldvorming door de media wordt bepaald welke kleding nu mooi is, zo wordt ook een beeld gecreëerd van hoe de feestdagen ‘moeten’ zijn.

Advies is all around

Dit te beseffen maakt dat je een keuze hebt om dit beeld aan te nemen of niet. Zie het als een advies. Een suggestie. De commercie, de media, zeggen: “kijk naar ons plaatje! Je kùnt met hysterisch lachende familieleden rond een rijkelijk bedekte feesttafel zitten, met een berg cadeaus onder de kerstboom.” “Dankjewel voor je suggestie”, kun je dan antwoorden. “Wat een leuk idee.” Of: “maar dat past niet bij mij/dat lukt mij nu niet. Ik kies een andere weg.”

En prikt zo door je heen

Het plaatje (en jouw keuze hieromtrent) kan echter ook pijn in jou aanraken. Die kinderen die aan tafel zitten in de kerstfilm, die heb jij tot je verdriet niet. Of je zou willen dat je zo’n prachtig diner kon klaarmaken, maar daar ben je gewoonweg te moe voor. In die zin kan die media-suggestie, het plaatje, jou ook wat over jezelf leren. Wat raakt het precies in jou? Wil je misschien dat anderen jou waardevol vinden en wil je dat bereiken via jouw feestmaal? Of voel je je diep van binnen eenzaam? Het is als een ontstoken wond die, doordat het plaatje erin prikt, open gaat. Zodat jij het kunt schoonmaken, waardoor het kan helen.

Feest voor jou

Hoe kun je, met deze gegevens, nu het beste de feestdagen door? Wat mij betreft is liefde het sleutelwoord. Simpel en moeilijk tegelijk. Ontsla jezelf van ‘moeten’. Sta het slechts toe als je een druk voelt, als je je verdrietig voelt, of in conflict over wat je nu moet doen. Helemaal in deze tijd waarin alles sowieso anders is. Wat jij voelt is puur en daarom goed. Hou van jezelf, met alles wat deze dagen oproepen in jou. Kijk ernaar als waren het kleine kinderen die je aandacht vragen. Luister naar wat ze vertellen en probeer ze te geven wat ze nodig hebben. Vergeef jezelf als je toch meegaat met iets wat niet bij je past. Vergeef jezelf als je het niet gezellig hebt. Gun jezelf wat jou blij maakt. Zie jezelf ook als een naaste, om je naastenliefde aan te schenken. Net zoals die man, wiens geboorte wij vieren, ons trachtte te leren.

Wil je ondersteuning in het vinden van jouw weg, of het helen van wonden die jouw aandacht vragen? Neem gerust contact met mij op, dan kunnen we het samen aanpakken. Voor nu fijne, liefdevolle ‘feestdagen’ gewenst!