Energetisch aankleden: mijn ochtendmeditatie

Zoals ik mij elke ochtend aankleed met fysieke kleding, zo kleed ik mij ook aan met energie. Het is geen verrassing dat ik mij met energieën, de onzichtbare stromingen in het leven bezig houd. Als hooggevoelig persoon is dit op mijn pad gekomen, omdat ik overspoeld raakte door energieën en prikkels. Door mij ’s ochtends via meditatie bezig te houden met mijn eigen energieveld, kan ik beter bij mezelf, in het hier en nu, blijven en raak ik minder snel overprikkeld. Omdat het mij helpt, wil ik deze ochtendmeditatie ook graag aan jullie aanbieden.

In het onderstaande filmpje kun je de meditatie helemaal volgen. In dit blog leg ik meer uit over het nut en de werking ervan.

Visualiseren
Deze meditatie is voornamelijk een visualisatie. Dit houdt in dat je je voorstelt dat iets gebeurt. Als je een beelddenker bent, kun je het voor je zien. Of anders kun je het voelen, bijvoorbeeld. Eigenlijk gebruik je je fantasie, je gedachtekracht, ten bate van jezelf. Dit kan enige oefening vragen, zoals bijna alles door oefening beter wordt.

Om te beginnen, ga ik op een rustige plek zitten, met rechte rug. Dan sluit ik mijn ogen en adem rustig in en uit.

1. Aarden
Het aarden, of gronden, kan op vele manieren. Zo heb ik eerder een boom meditatie gepost op YouTube, waarbij de wortels van de boom ook voor aarding zorgen. In deze ochtendmeditatie laten we een koord vanaf het wortelchakra (bij je stuitje) naar de kern van de aarde gaan. Met aarden verbind je je energiesysteem met de aarde, wat allerlei voordelen oplevert. Je bent meer verankerd in jezelf en in het hier en nu. Daarnaast kun je ruis die je hebt opgebouwd via die verbinding afvoeren naar de aarde. Prikkels, emoties van anderen, dat soort dingen. Zoals alle ‘shit’, zet de aarde jouw energetische ruis om in iets voedzaams. Het maakt dat je je kalmer en helderder voelt en dat je kunt ontspannen. Verder kun je energie uit de aarde opnemen. Via je koord voed je je energieveld, zoals je je lichaam ook voedt met voedsel.

2. De Bron
Daarna verbinden we ons vanuit de kruinchakra (op je kruin) middels een koord met de Bron. Of God, het universum, of wat voor jou maar goed voelt. Het gaat erom dat het bij jou past en dat jij het voor je kunt zien. Dit koord doet eigenlijk hetzelfde als de aarde, het zuivert ruis en het voedt je energieveld. Alleen waar de aarde kalm, koel, yin, is, is de Bron activerend, warm en yang. Beide energieën samen maken een mooie balans voor je energiedieet :). Daarom laten we in de meditatie beide energieën in ons systeem stromen. Je stopt wanneer het voldoende voelt voor jou.

3. Het veld om je heen
Beide energieën laat je vervolgens verder door je systeem stromen, waarbij je als het ware overstroomt en de energie ook om je heen komt. Daarbij creëer je een soort lekker energiebadje om je heen. Dat kan je over het geheel een prettig, gekoesterd gevoel geven. Het is tevens een beschermlaagje tegen minder fijne prikkels.

4. Jouw ziel
De volgende stap is minder vaak gebruikt in dergelijke meditaties. Ik heb hem ertussen zitten, omdat ik de neiging heb snel het contact met mezelf te verliezen. Hooggevoelige, en bijvoorbeeld ook autistische, personen hebben vaak moeite met goed in hun lichaam zitten, qua energie. Daarom is mijn volgende fase in het aankleden dat ik mijn zielenlicht in mijn hele lijf laat schijnen. Dat mijn ziel, mijn essentie, ikzelf, mijn hele lichaam in bezit neem. Mijn lijf is van mij en ik mag het helemaal ‘bewonen’. Ik stel het voor als een licht dat ergens in mijn lichaam begint en steeds groter wordt. Ik schijn ook graag mijn licht door in dat energiebadje om me heen, gewoon omdat het prettig voelt. Hier ben ik!

5. Laagjes
Om mijn energieveld vervolgens te beschermen tegen al die prikkels en ruis van buitenaf, plaats ik daarna een gouden ei over mezelf. Het valt om het energiebadje, dus ik heb bewegingsruimte in het ei. Het ei is doorzichtig, dus ik ben niet helemaal afgesloten van de buitenwereld (dat voelt voor mij niet goed; ervaar zelf wat voor jou goed voelt voor wat betreft de dichtheid en grootte van het ei). Gouden energie houdt je energieveld zuiver. Het zorgt ervoor dat de prikkels buiten het ei blijven.

Het volgende laagje kan een laagje zijn om elektromagnetische stralen, of gifstoffen te weren. Die doe ik er graag tussen, gewoon om mijn lijf extra te ondersteunen. Het is een extraatje. Je gedachtekracht is oneindig groot; als jij de intentie zet dat je beschermt bent tegen schadelijke stoffen, dan gaat jouw hele systeem aan het werk met die intentie. Zelf merk ik dat het werkt, omdat ik ga gapen, of zuchten, of moet boeren… Dat zijn tekenen van energetische zuivering.

Het laatste laagje is een soort onzichtbaarheidscape, een soort Harry Potter gereedschap. Het is blauw licht, dat weer over je ei heen gaat. Dit blauwe licht maakt je onzichtbaar voor duistere intenties. Bijvoorbeeld mensen die boos op je zijn. Dit is vooral helpend als je zelf nog ‘haakjes’ hebt, waar zoiets aan kan haken. Dat wil zeggen: dat je nog trauma’s en triggers hebt, waardoor je bijvoorbeeld erg kunt zitten met een nare opmerking van iemand, of geneigd bent je te laten meevoeren in een twistgesprek. De duistere intentie kan je niet vinden, wat het voor jou een stuk rustiger maakt! Dit kan ook gaan om iets wat in het collectief rondhangt, of iets op tv, bijvoorbeeld.

6. Hoger Zelf
Ik zet mezelf ook graag in het licht van mijn Hoger Zelf. Dat kun je zien als een grotere en wijzere jij, waar jij een deel van bent. Het kent jouw pad en jouw behoeftes en begeleidt jou hierin. Je stelt je simpelweg voor dat recht boven jou een spot, of zonnetje, is dat recht op jou staat. Zodat je middenin dat licht staat. Daarmee zorg je voor een goede verbinding met het Hoger Zelf. Van die dingen: altijd mooi meegenomen.

Aangekleed!
Nu ben je energetisch aangekleed! Het gaat erom dat het jou dient, het zijn allemaal geen ‘moetjes’. Je voelt vanzelf wanneer iets jou kan helpen en op welke manier dan. Misschien past bijvoorbeeld de boom meditatie beter bij jou (daar zit het aarden en het afstemmen op de Bron ook in). Of misschien wil je juist nog intensiever met energieën werken ’s ochtends. Het kan ook per dag verschillen. Ik heb door de jaren heen allerlei gereedschap verzameld voor mijn ochtendmeditatie. Uit de Chinese geneeswijzen, uit de mindfulness, het Boeddhisme, etcetera. Afhankelijk van hoe ik mij voel en hoe mijn dag wordt, pas ik mijn ochtendmeditatie aan. Mijn energetische kleding. Zoals ik mijn fysieke kleding afstem op het weer en mijn gemoedstoestand. Soms aard ik mezelf tussendoor, of laat ruis wegstromen. Zoals ik overdag tussendoor een jas aan of uit doe, of mijn rok rechttrek. Het is in ieder geval fijn om voor het slapen gaan nog de ruis weg te laten stromen, of de boom meditatie te doen, voor een goede nachtrust.

Hier is eindeloos veel over te vertellen. Ik kan me voorstellen dat je meer wilt weten over goede energetische bescherming. Of over overprikkeling, gevoeligheid, bij jezelf blijven… Je kunt mij altijd vrijblijvend een bericht sturen hierover. We kunnen dan samen kijken waar jij behoefte aan hebt en wat voor rol ik daarin kan spelen. Tips voor blogs of filmpjes zijn natuurlijk ook welkom!

Bij deze de meditatie:

En voor de volledigheid ook de boom meditatie:

Nieuwetijdskinderen

Over de (school-)kinderen van nu

Hondjes in de kantlijn

Eind 1988 werd ik geboren op het platteland van Groningen. Veel groen, veel ruimte. Mijn schoolleven startte overzichtelijk, op een basisschool met 100 leerlingen, in een rustig dorpje. Een geluk daarbij was dat mijn moeder destijds thuis was voor ons, kinderen. Tussen de middag kon ik naar huis, mijn schoenen uitdoen (dat was heel belangrijk) en in mijn eigen ruimte zijn (net zo belangrijk). Opgeladen en ontladen kon ik dan de middag in. Tekenschriften verslond ik. De één na de ander tekende ik vol en nam daarin ook gelijk andere, daar niet voor bestemde schriftjes mee. Omdat we met z’n 21-en waren in de klas, was er ruimte voor het individuele kind. Dat ik in de kantlijn van mijn taalschrift wel eens een hondje neerzette, dat was gewoon Marieke, die tekende graag. Natuurlijk waren er ook hobbels op de weg. Zo was hooggevoeligheid in die tijd nog helemaal niet in beeld, waardoor toen al een belangrijk deel van mij niet gezien werd. Een deel wat ik daarom uit noodzaak begon weg te stoppen.


Steeds voller hoofd, steeds stiller lichaam

Hoe anders dan het rustige dorpsschooltje was de middelbare school voor mij. Ik ging naar de Grote Stad (Groningen), naar een school met 800 tot 1000 leerlingen. Pubers, die rookten op het schoolplein en ruzie zochten met de docenten. Die laatsten zagen na jou nog vijf klassen met andere kinderen. Vooral zwaar vond ik de uren van stilzitten. Een heel uur op een stoel, luisteren en moeten doen waar mijn hart niet lag. Van pure ellende nam ik een houtblokje mee uit het technieklokaal en begon onder de les met mijn breekmes er een rondje van te slijpen. Totdat de wiskundeleraar het zag en er een stekende opmerking over maakte, waardoor de klas mij vrolijk uitlachte. Ik mocht niet meer tekenen tijdens uitleg, of in de kantlijn van huiswerk. Als ik ontspannen op mijn stoel zat, werd ik zelfs door mijn klasgenootjes gecorrigeerd. Rechtop zitten, ogen op de docent, stil zijn. Van het stilzitten kreeg ik het ijskoud. Mijn lichaam had beweging nodig! Ook om al die informatie van mijn hoofd mijn lijf in te krijgen. Nu stapelde het zich op. Mijn hoofd werd voller en voller en mijn lichaam stiller en stiller. Gevoelig als ik was, reageerde ik tevens erg op de onpersoonlijke en vaak disharmonische sfeer in de klas. Ik zat soms huilend in de klas (door andere omstandigheden) en de docent zag het niet (of deed alsof). Wat mijn leven daarbij erg stressvol maakte, waren het constant beoordeeld worden (5,5 of hoger!) en het huiswerk. Opeens volgde school me tot in mijn veilige haven! Maar goed, ik was een brave leerling die geen heibel schopte, dus niemand maakte zich zorgen.

One size fits all

Op mijn zeventiende was het tijd om een carrière te kiezen. Ik koos Diermanagement (na een jaar Communicatiesystemen, maar deze omschrijving geldt voor beide). Ik hield van dieren, mensen en vormgeven en volgde mijn hart. Weer liep ik echter tegen de manier van lesgeven aan. Enorme leerboeken; soms wel 1000 pagina’s vol met informatie, tot in de kleinste, meest zinloze details. Stilzitten. Soms 3 uur achtereen in hetzelfde hoorcollege. Het woord zegt het al: je mag alleen horen. In een donkere zaal zonder daglicht staarden we naar de docent die opdreunde wat er op de powerpoint-presentatie stond. Ook nu werden intuïtie en contact met je lichaam totaal niet belangrijk geacht. Je hoofd, daar ging het om. Daar moest in zo’n kort mogelijke tijd zoveel mogelijk kennis in. Ook nu weer keiharde deadlines, begin- en eindtijden en regels. Voor een gevoelige Marieke soms niet te volgen. Dan stond er op BlackBoard een melding dat we naar lokaal B moesten in plaats van A en kregen we een mailtje dat de deadline van ons huiswerk toch verschoven werd. O ja en als je kijkt op de monitor in de hal, dan zie je de actuele lestijd van je vak. Al die kanalen, al die regels en prikkels, het werkte niet zoals ik werkte. Maar ik moest maar werken zoals het systeem werkte. En ik wilde het zó graag goed doen, dat ik me krampachtig aan probeerde te passen.

Welkom in de ratrace

Het zal je niet verbazen dat ik, na zoveel jaren training, op diezelfde gestreste en hoofdige manier mijn werkende leven in stoomde. Met totale veronachtzaming van mijn lichaam, gevoel en geestelijke gezondheid. Terwijl mijn systeem mij zoveel te vertellen had! Het reageert feilloos op sferen, subtiele zintuigelijke prikkels en mijn interne ‘klimaat’. Dit heb ik allemaal moeten leren toen ik in een zware burn out belandde en niet begreep waarom ik niet met het systeem mee kon komen. Ik voelde me niet goed genoeg, falend.


Kinderen van nu

Ik deel deze ervaring, omdat er steeds meer hooggevoelige kinderen geboren worden. Dit noemt men ook wel nieuwetijdskinderen. Kinderen die een rijk gevoelsleven hebben, creatief en intuïtief zijn en subtiele prikkels opvangen. Kinderen die het nodig hebben in contact te staan met zichzelf en de natuur. Die tussen de sommetjes door misschien even willen bewegen, of hondjes in de kantlijn moeten tekenen, om hun hersenhelften in balans te brengen. Kinderen voor wie grote groepen en een op correctie gerichte hiërarchie niet werken. Kinderen die soms moe en overprikkeld zijn en dan niet kunnen functioneren, ook al wil de school van wel. Mijn hart gaat uit naar deze kinderen.

Levenslessen en carrièrelessen

Wat was mijn leven anders gelopen als we op school geregeld aardingsoefeningen hadden gedaan. Als we vrijer mochten bewegen en tekenen. Als ik meer had mogen leren wat bij mij past en waar mijn talenten liggen. Als er lessen waren geweest gericht op hoe overprikkeling werkt. Levenslessen, in plaats van enkel carrièrelessen. Aangeboden op een plezierige, stimulerende manier. Meer in de natuur! Hiermee wil ik overigens niet leerkrachten in een kwaad daglicht stellen. Het gaat mij om het schoolsysteem. Ook voor veel docenten werkt dit systeem niet. Te veel kinderen onder je hoede hebben, bijvoorbeeld: dat is bij voorbaat al een gefaalde missie. Zonde dat het talentvolle leerkrachten op onmogelijk gemaakt wordt om kinderen te helpen.

Tijden veranderen. Dit filmpje van Prince Ea verwoordt, mooier dan ik zou kunnen, hoe het schoolsysteem ook zou moeten veranderen. Je gaat een vis -die uitstekend kan zwemmen, toch niet dwingen in een boom te klimmen? Ieder kind is uniek en met de toename van hooggevoelige kinderen (en dus mensen) wordt het des te belangrijker om juist die uniekheid te laten stralen.

P.S. Vanaf maart 2020 bied ik holistische kindercoaching aan. Mail of bel gerust voor meer informatie. Lees hier meer over dit aanbod.